Blog > Komentarze do wpisu

Punkty oparcia, cz. II

Przechodząc następnie do szczegółów, autor wymienia: - 7. połączona baza wojskowa SZ Rosji w Abchazji licząca około 4 000 ludzi, 102. baza wojskowa SZ FR w Armenii, stan osobowy której wynosi około 5 000 ludzi, i mająca w swojej dyspozycji odpowiednio silne ugrupowanie lotnictwa i środków PWO, a także 4. baza wojskowa SZ FR w południowej Osetii o liczebności około 4 000 stanowią pierwszą linię urzutowanej obrony od strony Kaukazu, pozwalając tym samym zabezpieczyć niezawodną obronę południowych rubieży Rosji i umacniając pozycje Moskwy w tym, nasyconym ogniskami napięć i punktów zapalnych, rejonie.

Z kolei w Kirgizji 999. baza lotnicza (baza lotnicza Kant), gdzie stacjonuje kompaktowa grupa lotnicza, i rozlokowana w Tadżykistanie 901. baza wojskowa SZ FR, liczebność której wynosi około 7 500 ludzi, pozwalają, zasadniczo, zabezpieczyć południowe rubieże Rosji od strony środkowoazjatyckiego kierunku regionalnego i dają Moskwie możliwość umacniania swoich politycznych wpływów. Oprócz tego w Kirgistanie wojskowi rosyjscy dysponują, mającą ważne znaczenie bazą doświadczalną broni torpedowej na jeziorze Issyk - Kul, specjalną sejsmiczną stację pracującą w interesie SZ FR, i 338. węzłem łączności GSz WMF FR z pełniącymi dyżur bojowy okrętami podwodnymi, a w Tadżykistanie optyko - elektronicznym kompleksem okno systemu kontroli przestrzeni kosmicznej, zdolnym wykrywać obiekty kosmiczne na wysokościach do 40 tys. km.

Łańcuch rosyjskich baz wojskowych w tej części świata zamykają Tartus i Hmejmim, położone na terytorium Syrii i pozwalające Rosji wywierać wpływ na rozwój sytuacji geopolitycznej w regionie Wielkiego Bliskiego Wschodu i wschodniego śródziemnomorza. Szczególnie duże znaczenie, podkreśla Władimir Sz., dla rosyjskich sił zbrojnych, a precyzyjniej - WMF, ma Tartus - jedyny punkt na mapie Morza Śródziemnego i w jego okolicach, gdzie okręty wojenne w trakcie w trakcie wykonywania rejsów na duże odległości na Atlantyk i Ocean Indyjski mogą zawsze i bez przeszkód uzupełnić zapas paliwa i prowiantu, a także wykonać niewielki remont. Po stracie wszystkich baz i obiektów bazowania, które Moskwa miała w krajach Afryki Północnej i na Półwyspie Arabskim, Tartus nabiera dla floty po prawdzie znaczenia strategicznego.

Nieprzypadkowo, przede wszystkim w ten rejon została wysłana 15 października 2016 r. grupa okrętów wojennych WMF, w składzie ciężki krążownik lotniczy Admirał Kuzniecow, ciężki atomowy krążownik rakietowy Piotr Wielki, dużych okrętów zwalczających okręty podwodne Siwieromorsk i Wicedmirał Kułakow oraz okrętów zabezpieczenia. Cel rejsu: - zaakcentowanie rosyjskiej obecności w operacyjnie ważnych rejonach Oceanu Światowego - zakomunikowała służba prasowa Floty Północnej WMF FR, ukazując że w czasie rejsu szczególna uwaga, będzie skierowana na zapewnienie bezpieczeństwa nawigacji morskiej i innych rodzajów morskiej działalności gospodarczej Rosji oraz reagowania na nowe rodzaje współczesnych zagrożeń - międzynarodowego piractwa i terroryzmu. Zaplanowano także wspólne ćwiczenia z okrętami innych flot marynarki wojennej Rosji, i tak z Morza Śródziemnomorskiego na spotkanie grupy Kuzniecowa wypłynęły małe okręty rakietowe Zielenyj Doł i Sierpuchow, uzbrojone w systemy rakietowe Kaliber - NK, w składzie których znajdują się środki bojowe - wysoko precyzyjne rakiety skrzydlate, zdolne razić dowolne cele na odległości strategiczne, które już pokazały swój wysoki potencjał bojowy w ramach operacji wojennej SZ FR w Syrii.

Autor eksponuje: - należy szczególnie podkreślić, że wszystkie wymienione rosyjskie bazy wojskowe są gwarantem zabezpieczenia niezależności tych państw i nie pozwalają na agresję z zewnątrz dowolnego przeciwnika.

Szereg obiektów wojskowego przeznaczenia, położonych poza granicami Rosji, wykorzystuje się w interesach życiowo ważnego dla bezpieczeństwa kraju systemu uprzedzania o ataku rakietowym albo w celu zabezpieczenia działalności tych lub innych rodzajów sił zbrojnych Rosji, albo do przeprowadzenia testów tego lub innego rodzaju uzbrojenia, techniki wojskowej i specjalnej, kontynuuje analityk.

I dalej konkretyzuje, na Białorusi rozmieszczona jest RLS Wołga systemu SPRN, pozwalająca wykryć starty i prowadzić międzykontynentalne rakiety balistyczne na północno - zachodnim kierunku rakietowego niebezpieczeństwa oraz 43. węzeł łączności WMF Wilejka zabezpieczający GSz WMF FR niezawodną łączność z pełniącymi dyżur bojowy okrętami podwodnymi. Na terytorium Kazachstanu rozmieszczonych jest cały szereg obiektów wykorzystywanych w celach wojskowych i cywilnych (pokojowy kosmos), włączając w to znakomity Bajkonur oraz kilka poligonów wykorzystywanych do testów uzbrojenia rakietowego różnego typu. A na terytorium Naddniestrza, jak wiadomo, wojskowi rosyjscy ochraniają pozostałe tu składy uzbrojenia, techniki wojskowej, amunicji i wyposażenia należące wcześniej do 14. armii. Ochronę tych składów stanowi 1 500 żołnierzy rosyjskich.

Następnie autor przypomina, że z kilkoma krajami Moskwa ma umowy i porozumienia o możliwości wykorzystania ich infrastruktury do wykonywania zadań zabezpieczenia materialno - technicznego swoich okrętów wojennych i samolotów w toku wykonywania przez nich zadań na dużych odległościach od miejsc stałej dyslokacji. Na przykład, zgodnie z umową z 2014 r. rosyjskie okręty wojenne mają możliwość wykorzystania, zgodnie z uproszczoną procedurą, portu wietnamskiego Kamran, a samoloty cysterny Ił-78 - dokonywać na położonym tu lotnisku lądowań i obsługi technicznej.

W konkluzji artykułu czytamy: - ogółem, istniejąca dziś sieć baz, punktów bazowania i specjalnych obiektów wojskowego przeznaczenia pozwala Rosji wypełniać założone zadania w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa narodowego w tych regionach, a także zadania związane z zabezpieczeniem efektywnej działalności tych albo innych rodzajów wojsk i służb sił zbrojnych FR. Przy czym taka sieć baz nie może być uważana za zakończoną w swoim formowaniu. Biorąc pod uwagę ostatnie poważne zmiany w międzynarodowej sytuacji wojskowo - politycznej może być ona rozszerzona tak przez wzrost rosyjskiej obecności wojskowej w już określonych regionach, jak i przez utrzymywanie dostępu do obiektów infrastruktury albo możliwości utworzenia nowych baz wojskowych w innych rejonach świata.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

piątek, 21 kwietnia 2017, jjpk

Polecane wpisy